VerborgenTuin-LR-0508

De Verborgen Tuin, een groentje aan de rand van de stad

In het kader van de Rotterdam Architectuurprijs 2015 kijken we deze maand binnen bij in totaal vijf genomineerden van de shortlist.

Wie groen wil, kan het krijgen! Een naam als ‘De Verborgen Tuin’ spreekt tot de verbeelding. Plaatjes van een weelderig begroeide buurt dringen zich op en dat was precies wat Lisette (docent Nederlands) en Marcel (customer service manager voor een parfum- en cosmeticabedrijf) voor ogen hadden. “Het hele project sprak ons aan, een rustige woonbuurt dichtbij de stad met veel groen én veel eigen inspraak.” De ligging aan een ‘meanderend groen binnengebied’, de houten veranda’s én de co-creatie met de bewoners maken het een letterlijk en figuurlijk groentje en een bijzonder project dat daarom werd genomineerd voor de Rotterdam Architectuurprijs 2015.

VerborgenTuin-LR-0379

Nieuwbouw was geen optie

Al in 2009 raakten Marcel en Lisette in de ban van nieuwbouwproject ‘De Verborgen Tuin’. Lisette: “Dat hadden we van te voren nooit gedacht. Nieuwbouw was geen optie voor ons. We wilden in de stad blijven, het liefst in een oud pand.” Het liep anders. Vanuit hun woning in Bergpolder bekeken ze huizen in het Liskwartier, Kleiwegkwartier, Oude Noorden en Schiebroek, maar overal moest iets aan gebeuren. “Soms hadden mooie oude panden een heel slechte fundering of enkel glas en zelf opknappen, daar hadden we toch niet zo’n zin in.” Na een jaar rondkijken bezochten ze de Nieuwbouwbeurs in het oude postkantoor op de Coolsingel. Daar kwam Park 16Hoven op de radar.

VerborgenTuin-LR-0446

Vanuit de slaapkamer kijk je op de gedeelte tuin.

Woonworkshops

Tijdens de beurs hoorden ze voor het eerst over project Bovenbeek in Park 16Hoven. Marcel: “Dat leek interessant. Bij de start van de verkoop namen we een kijkje.” Dat viel het stel tegen. De indeling was niet naar hun zin en er was weinig eigen inspraak. Toen ze vervolgens hoorden dat er voor dit project woonworkshops werden georganiseerd met potentiële kopers, waren Lisette en Marcel direct geïnteresseerd.

VerborgenTuin-LR-0400

De keuken en eettafel zijn de favoriete plekjes in huis en werden als eerste sfeervol ingericht met onder andere mooie verlichting. “Met vrienden zitten we altijd aan de keukentafel.”

VerborgenTuin-LR-0518

Robuust moest het worden!

Het stel schoof aan bij de eerste woonworkshop in 2010, georganiseerd door woningbouwontwikkelaar Kalliste en Heren 5 Architecten.  “De groep bestond uit veel geïnteresseerden, de projectontwikkelaar en architect. We mochten over alles onze mening geven.” Tijdens de eerste bijeenkomst werden zaken als voor- en achtertuin en parkeerplekken besproken. Hoewel er veel diverse ideeën waren, was er ook veel eensgezindheid onder de belangstellenden. Zo zag niemand paneeldeuren met glas zitten, net als een ornamenteel metalen hekwerk voor de veranda. “Van de beoogde knipoog naar de jaren dertig is weinig tot geen sprake meer.” Robuust met veel hout, dat moest het worden.

VerborgenTuin-LR-0394

De keuken werd als eerste aangeschaft, kookliefhebbes als ze zijn. “De Portugese cementtegels hebben we zelf gekozen en  gelegd. We zijn ook erg blij met onze twee ovens, een gewone en een stoomoven.”

Het voelde alsof we ons eigen huis bouwden

Door de inspraak die ze hadden voelde het voor Lisette en Marcel alsof ze min of meer hun eigen huis samenstelden. ‘De veranda zat bijvoorbeeld oorspronkelijk niet in het plan’, licht Marcel toe. “Dat idee is echt door de geïnteresseerden ingegeven.” In drie workshops werden omgeving, exterieur en indeling van het interieur besproken. Na afloop van de tweede workshop konden deelnemers inschrijven op een twee-onder-een-kapwoning, hoek- of tussenwoning. Bij een loting kreeg je dan voorrang. In 2011 zetten Lisette en Marcel hun handtekening onder het koopcontract, in december 2012 werd hun huis opgeleverd.

Links: wanddecoratie van IXXI. “We wilden iets kleurrijks aan de muur in de slaapkamer, deze plaat komt uit de Rijksmuseum collectie van IXXI.” Rechts: de kleedruimte van het stel, in het verlengde van de slaapkamer.

Binding met de buurt

Hoewel ze een huis kochten in een nog niet bestaande woonbuurt, was er door de woonworkshops toch al binding met de buren. “Je hebt elkaar al gezien en gesproken. Met kopers hebben we daarnaast een vereniging opgestart die ons een stem gaf richting de bouwers.” Hoewel alle huizen onderdeel zijn van De Verborgen Tuin, is er veel diversiteit qua indeling. “De buren hiernaast lieten de muur naar de gang een stukje opzij zetten. Ook het kookeiland bevindt zich in bijna elk huis op een andere plek, van voor tot midden tot achter.”

VerborgenTuin-LR-0410

Het borduursel op de wc maakte Lisette zelf. “Ik kreeg een borduurkit cadeau en ging aan de slag. Het is eigenlijk heel makkelijk.”

’s Avonds zie je ouders rondlopen, op zoek naar hun kind

Door de beeldbepalende veranda’s en de gedeelde groene tuin is er vaker contact met de buren. “De relatie is goed, ongedwongen. Vooral mensen met kinderen kennen elkaar goed. Het is hier een grote kinderspeelplaats en ’s avonds zie je ouders vaak rondlopen, op zoek naar hun kind bij één van de buren. Wij hebben vooral contact met mensen in ons eigen rijtje, maar er is – gelukkig – geen enorme sociale controle of het gevoel dat je in een dorp woont.” Stel je voor! Lisette en Marcel zijn behoorlijk verknocht geraakt aan de luxe en dynamiek die de stad biedt.

VerborgenTuin-LR-0381

Beneden hangt een andere IXXI die alle borden uit het Rijksmuseum toont. “Op de achterkant ervan staan weer andere borden, dus af en toe kan je wisselen.”

Dol op Rotterdam

Marcel was toe aan ‘de grote stad’ toen hij in 2002 voor zijn baan verhuisde. “Ik was wel klaar met Nijmegen. Lisette leerde ik later pas kennen, tijdens Oud & Nieuw in 2004. Ze studeerde toen nog in Nijmegen en kwam voor mij naar Rotterdam.” Na een paar moeizame eerste maanden (‘Ik kende niemand, had geen baan en nam huilend afscheid van studiegenoten in Nijmegen’) vond Lisette in Rotterdam toch haar thuishaven. “Oh ik ben dol op Rotterdam! We houden allebei van goed eten, dus in Rotterdam kunnen we onze lol op. We eten regelmatig buiten de deur.”

Huwelijksaanzoek in Boedapest

Ook citytrips staan vaak in het teken van eten. Bijna vijf jaar geleden vroeg Marcel Lisette ten huwelijk in een sterrenzaak in Boedapest. “Daar heb ik zeker werk van gemaakt. Allereerst heb ik haar beide ouders – Lisette is enig kind – om haar hand gevraagd. Het weekend naar Boedapest was al geboekt en voor elke avond hadden we het restaurant al vastgelegd, op één na.” Lisette: “Marcel zei steeds dat we ‘ook eens spontaan ergens moesten gaan eten’, dat vond ik zo stom.” Stiekem had Marcel al gereserveerd bij het (destijds) enige restaurant in Boedapest met een Michelinster. Marcel: “Ik was nerveus! De ring moest natuurlijk mee, maar ik had een vrij strakke broek aan. Het doosje zat dus in mijn jas, maar eenmaal bij het restaurant werd mijn jas aangenomen. Dus ik snel achter die man aan…” Lisette: “Ik vond al dat hij zo gek deed.”

VerborgenTuin-LR-0509

Met elke van de acht gangen werd Marcel stiller en stiller. “Het was erg intiem, er waren maar vijftien mensen in die zaak. Na het aanzoek kregen we applaus, champagne en een speciaal gerecht.” De bekroning volgende vier jaar later. “Vrienden vonden dat natuurlijk veel te lang duren, maar wij genoten van onze verloofd-status en wilden ons nieuwe huis afwachten.” Inmiddels prijkt het bewijs van hun prachtige dag op de keukentafel.

VerborgenTuin-LR-0383

Het Meisje met de Parel als fotomozaïek kreeg Lisette van studievrienden toen ze afstudeerde. Het schilderij ernaast kreeg het stel voor hun huwelijk van de vriend en getuige van Marcel. “Hij maakte het speciaal voor ons.”

Klein nadeel: weinig voorzieningen in de buurt

Omdat Park 16Hoven een relatief nieuwe buurt is, zijn er nog weinig voorzieningen als een supermarkt of café om de hoek. “Dat is wel een klein nadeel, maar we hebben goede hoop dat dat binnen een paar jaar verandert. We zijn nu vooral op Schiebroek georiënteerd en halen boodschappen op de Kleiweg, Peppelweg of Bergsedorpstraat in Hillegersberg.” 

collage-Blij-Wonen-Verborgen-tuin-kat

Voor de poes

Waarom overal die dozen? Voor poes Kaatje! Ze ligt steeds weer op een ander plekje in huis en wordt flink vertroeteld, vooral sinds haar zusje Coco overleed in oktober. “Ze was vier jaar en bleek een hartafwijking te hebben. Toen we dat hoorden hebben we nog drie maanden van haar genoten, daarna lieten we haar inslapen want het ging niet meer. We waren ontzettend verdrietig.” Coco ligt nu in de achtertuin en bijna dagelijks branden Lisette en Marcel nog een kaarsje voor haar.

VerborgenTuin-LR-0521

Favoriete plek in Rotterdam

Van Nijmegen naar Rotterdam en van Bergpolder naar de ‘polder’ aan de rand van de stad. Het stel kijkt met een positief gevoel terug op het hele traject.  “Ons eigen huis is een favoriete plek in de stad. Het voelt vaak als vakantie als we thuiskomen na een dag werken.” Het gevoel in een typische vinexwijk te wonen hebben ze niet.  ‘Het wordt hier steeds mooier en elke straat is anders,’ zegt Marcel. “Ook qua beplanting is er een goed plan, in elke straat staan weer andere bomen.” Lisette: “Weet je wat trouwens heerlijk is om in deze wijk te doen? Een rondje lopen en overal lekker naar binnen kijken. We balen altijd als mensen hun gordijnen ’s avonds dicht hebben, haha”

Lees hier wat de beste plekjes uit de buurt zijn volgens Lisette en Marcel.

STEM ZELF!

Welk woongebouw is volgens jou een terechte winnaar van de Rotterdam Architectuurprijs 2015? Breng zelf je stem uit op één van de genomineerden, dat kan nog de hele maand november. Kijk hier binnen bij een aantal andere genomineerde woningen.